معنی ابن اسحاق

[ اِ نُ اِ ] (اِخ) ابوبکر یا ابوعبداللََّه محمد، نوادهٔ یسار. و یسار را در سال ۱۲ هـ .ق . ببردگی بمدینه برده اند، و آغاز زندگانی ابن اسحاق بمدینه بود و بعلت قصص و اشعاری مخالف عفاف که از او مشهور شد مورد غضب مالک بن انس امام معروف گردیده و نتوانست در مدینه بماند ناچار به مصر و پس از آن به عراق رفته و در بغداد بخدمت منصور دوانقی پیوست و به سال ۱۵۰ یا ۱۵۱ هـ .ق . درگذشت. کتاب المغازی در شرح غزوات حضرت پیغمبر صلی اللََّه علیه وآله مهمترین تألیفات اوست که دیگر مورخان اسلام مانند طبری و ابن هشام از آن نقل کرده اند و گویا این تاریخ از هجرت شروع و بزمان مؤلف ختم می شده است. کتاب دیگری به نام المبتدا داشته مشتمل بر تاریخ رسول از آغاز زندگانی آن حضرت تا زمان هجرت.