باباطاهر عریان
باباطاهر
دنبال کننده 0
دوبیتی
وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن
بحر: هزج مسدس محذوف
قافیه: کلمات «مست»، «نشکست» و «بشکست».
ردیف: ندارد.
وزن نهایی: مفاعیلن مفاعیلن فعولن
نام بحر: هَزَج مُسَدَّس مَحذوف
بیت اول: شب تاریک و سنگستان و مو مست / قدح از دست مو افتاد و نشکست
معنی: شب تاریک است و راه پر از سنگلاخ و ناهموار، و من نیز مست و بیخود از خود هستم (شرایط برای سالم ماندن جام مهیا نیست). با این حال، جام شراب از دست من رها شد و بر زمین افتاد اما نشکست.
آرایههای ادبی:
مراعات نظیر (تناسب): میان واژگان «شب و تاریک»، «سنگ و شکستن» و «مست و قدح» تناسب معنایی وجود دارد.
تضاد: تقابل مفهومی میان «سنگستان» (که عامل شکستن است) و «نشکست».
واجآرایی: تکرار صامتهای «س» و «ت» که فضای سکوت و شکستن را تداعی میکند.
مجاز: «مو» (من) لهجهای است و مجازاً به انسانی اشاره دارد که در مسیر سلوک یا زندگی دچار لغزش شده است.
بیت دوم: نگهدارندهاش نیکو نگهداشت / وگرنه صد قدح نفتاده بشکست
معنی: آن حافظ حقیقی (خداوند) به بهترین شکل از آن جام محافظت کرد؛ وگرنه چه بسیار جامهایی که بدون افتادن و در شرایط امن، شکستند و از بین رفتند.
آرایههای ادبی:
اشتقاق (همریشگی): میان واژگان «نگهدارنده» و «نگهداشت».
اغراق: عبارت «صد قدح» برای بیان کثرت و تأکید بر اراده الهی است.
پارادوکس (متناقضنما): «نفتاده بشکست» (شکستن بدون افتادن) امری خلاف عادت است که بر قدرت تقدیر دلالت دارد.
تلمیح: اشاره به مفهوم «توحید افعالی» و اینکه هیچ برگی بدون اذن خداوند از درخت نمیافتد (لامؤثر فی الوجود الا الله).
توکل و تسلیم: تکیه بر اراده و خواست خداوند در همه امور.
قدرت مطلق الهی: باور به اینکه اسباب ظاهری (مانند سنگ) بدون اراده خدا کارگر نیستند.
بیاعتباری اسباب مادی: امنیت ظاهری تضمینکننده بقا نیست و خطر ظاهری تضمینکننده فنا نیست.
حیرت عارفانه: شگفتی انسان از حکمت و مشیت پروردگار.