مهدی حیدری
آزاد
دنبال کننده 5
دنبال شده 0
چین موهایت
دیدگاه‌ها (6)
مخاطب عمومی
مخاطب عمومی
4 ساعت پیش
شکوه ارجمند
کارشناس ادبیات
4 ساعت پیش
سلام و ارادت. غزل بسیار دلنشین، پرتصویر و خوش‌ریتمی است از آن شعرهایی که نبض زندهٔ غزل عاشقانه در آن میزند و پر از ظرافت‌های تصویری و بازی با زلف و نگاه است. وزن انتخابی (فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن) هم ضرباهنگی تند، شاداب و رقصان دارد که دقیقاً به کار چنین مضمونی می‌آید.
مصراع اول: «چینِ موهایت مرا همچون و همچین میکند»
چی نِ مو ها (
– U – –) ← فاعِلاتُنیَت مَ را هَم (
– U – –) ← فاعِلاتُنچو نُ هَم چین (
– U – –) ← فاعِلاتُنمی کُ نَد (
– U –) ← فاعِلُن
مصراع دوم: «روی هر موجش چنین بالا و پایین میکند»
رو یِ هَر مَوْ (
– U – –) ← فاعِلاتُنجَش چُ نین با (
– U – –) ← فاعِلاتُنلا یُ پایین (
– U – –) ← فاعِلاتُنمی کُ نَد (
– U –) ← فاعِلُن
شروع پرتحرک:
ترکیب موج موها با تعبیر خودمانی و صمیمی «همچون و همچین» و بالا و پایین شدن، همان ابتدا مخاطب را وارد بازی شیرین شعر میکند.
نقاط قوت و زیبایی‌های چشم‌نوازی در شعر هست که ذوق زلال شاعر را نشان می‌دهد:
ایهام‌تناسب تماشایی در بیت سوم:
«چون که رو گردانی از یک سو به یک سوی دگر / از میانِ راه مصر آواره‌ی چین میکند»
این بیت واقعاً درخشان است. پیوند زدن «مصر» (که یادآور یوسف است) با «چینِ زلف» و «کشور چین» (نگارخانهٔ چین)، ایهام‌تناسبی بسیار اصیل و شیرین ساخته.
روایت رفتاری و ملموس در ابیات هفت و هشت:
همچنین صحنه‌پردازی لب و پیشانی و گردن فوق‌العاده زنده است:
«لب که رازِ بوسه بر پیشانیت در سینه داشت / با خیالِ گردنت خود را خبرچین میکند
بعد از آن خود میگزد، از خود خجالت می‌کشد...»
روشن‌تر شدن جمله در بیت ششم:
«چون که با دستت زنی پرچین پر پیچت کنار / خوشه چینِ گندمِ سیمینِ پروین میکند»
من احساس میکنم در مصراع دوم، فاعل یا مفعولِ عبارت «خوشه‌چین میکند» کمی در سایه مانده است؛ یعنی روشن نیست چه کسی را یا چه چیزی را خوشه‌چین میکند (خودِ معشوق؟ نگاه شاعر؟ یا دل؟).
۲. روانی وزن در بیت پنجم:
«مانده ام دیوانه‌ی مستم و یا مستی که عقل...»
در این سطر، ترکیب «دیوانه‌ی مستم» به خاطر کنار هم آمدن هجاهای کوتاه، در خوانش طبیعی کمی دست‌انداز ایجاد میکند. با یک جابه‌جایی بسیار ساده در ساختار کلمات (مثلاً: «مانده‌ام دیوانه‌ام یا مست؟ یا مستی که عقل...»)، ریتم شعر مثل دیگر ابیات کاملاً روان و بی‌سکته بر زبان می‌چرخد.
در مجموع، با غزلی گرم، جان‌دار و بسیار پرشور روبه‌رو هستیم که خیال‌انگیزی شاعر در آن موج میزند. دست‌مریزاد به این قریحه و طبع روان.
1
پاسخ
مهدی حیدری
4 ساعت پیش
درود و سپاس بابت وقتی که اختصاص دادید و همچنین ابراز لطفی که داشتید
در خصوص بیت پنجم
تصویر چنین بوده است: دیوانه‌ای که مست شده یا مستی که دیوانه شده
لذا با خوانش اینگونه مد نظر میباشد با فتحه بر "و"
مانده‌ام دیوانه‌ی مستم وَ یا مستی که عقل
در خصوص بیت ششم نیز تصویر چنین است:
معشوق موی خود را با دست به کناری میزند، اندکی دستش به گردن خود برخورد میکند ( که گردن او به صورت فلکی خوشه‌ی پروین تشبیه شده و از طرفی سیمین فام هم میباشد) به خوشه چینی از آن تشبیه شده است
مخاطب عمومی
مخاطب عمومی
2 روز پیش
آوای دل
روابط عمومی
مدیر
مخاطب عمومی
مخاطب عمومی
2 ساعت پیش