معنی یتیمة
[ یَ مَ ] (ع ص، اِ) مؤنث یتیم. گویند یتیمة صغیرة. (ناظم الاطباء)؛ دختر بی پدر. (فرهنگ فارسی معین). || هرچه ظریف و بی نظیر بود. (فرهنگ وصاف از آنندراج). هرچیز یکتا و فرد و بی همتا و بی مانند. || مروارید قیمتی. (ناظم الاطباء): زهی یتیمهٔ حسان ثابت و اعشی خهی یتیمهٔ سحبان وائل و عتاب.خاقانی. - دُرّهٔ یتیمه (درة یتیمة)؛ گوهری که نظیر و مانند نداشته باشد. (ناظم الاطباء). مروارید شاهوار. (یادداشت مؤلف). درهٔ یتیمه مرواریدی بوده است که در مغاص ساحل جزیرهٔ خارک یافته اند: بیرونی گوید وزن آن سه مثقال بود. (الجماهر ص ۱۲۹). و قد قیل ان الدرة الیتیمة اخرجت من هناک [ ای مغاص سواحل جزیره خارک ] . (الجماهر بیرونی از یادداشت مؤلف). ذکر الصولی ان المعتصم لما فرغ من بناء قصر عباسة عقد مجلساً رائقاً... و تتوج بالتاج الذی فیه الدرة الیتیمة. (الجماهر بیرونی). || یکتا. فرزند یکتا. یگانه. - یتیمهٔ دهر، یتیمةالدهر؛ یگانهٔ روزگار.
کلمات همقافیه با «یتیمة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «مة» برای سرودن شعر