معنی یادگاری
[ دْ / دِ ] (اِ مرکب) آنچه برای یادبود و یادگار و یادآوری باشد. آنچه از کسی به یادگار ماند: به آواز ضعیف می گوید اگر چه میروم دو چیز میان شما می گذارم یادگاری یکی قرآن و یکی خاندان. (قصص الانبیاء ۲۴۲). کاشکی استخوانی از تو یادگاریم بودی. (قصص الانبیاء ص ۱۴۰). ز شیرین بر طریق یادگاری تک شبدیز کردش غمگساری.نظامی. دریاب عاشقان را کافزون کند صفا را بشنو تو این سخن را کاین است یادگاری. سعدی. عمری از خلق روی پیچیدم خدمتش را به جان پسندیدم تا چنان شد ز شرمساری من کاین فسون داد یادگاری من. میر خسروی (از آنندراج). برای سوختن من چو شعله تند مشو اگر چه خار و خسم یادگاری چمنم. محمد قلی سلیم (از آنندراج). یادگاریهای عشق است اینکه با خود در عدم سینهٔ صد پاره ای داریم و جیب چاک چاک. فیاض (از آنندراج). || آنچه به عنوان یادبود و هدیه به کسی دهند. تحفه و ارمغان. || آنچه برای یادبود بر در و دیوار می نویسند یا بر تنهٔ درختان می کنند.
کلمات همقافیه با «یادگاری»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ری» برای سرودن شعر