معنی گوشگل
6 بازدید
[ گَ ] (اِ مرکب) نوعی از صدف از طایفهٔ حیوانات ناعمه یا عدیم الفقار. (یادداشت مؤلف). || نفخ غدهٔ زیرگوش. نکاف و آن آماس نَکَف یعنی غده های خرد که در بن زنخ میان نرمی گوش و پس گوش است باشد. (یادداشت مؤلف).
کلمات همقافیه با «گوشگل»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «گل» برای سرودن شعر