معنی گنبد غفاریه

[ گُمْ بَ دِ غَ ری یَ ] (اِخ) چهارمین مزار مراغه موسوم به گنبد غفاریه است. وجه تسمیه اش نزدیک بودن آن به مدرسه غفاریه است. تاریخ این بنا ده سال قبل از بنای گنبد سلطان الجایتو خدابنده است و در سنوات (۷۳۶ -۷۱۶ هـ . ق.) ۱۳۳۵ - ۱۳۱۶ م. بنا شده و این محال مقبرهٔ یکی از امرای مملوک موسوم به شمس الدین قراسنقر است که بواسطهٔ بناهای بسیاری در مصر و شام معروف است و بنابه قول مورخین عرب در ۲۷ شوال ۷۲۸ هـ . ق. بطور تبعید در مراغه دار فانی را وداع گفته است. این گنبد بنایی است مربع آجری که در بالای سکویی سنگی و دخمه ای عمیق استوار است، چهار زاویه اش را به وسیلهٔ ستونهایی با نقوش لوزی پخ ساخته اند. جلوخان بزرگ متوجه شمال، و عرض اطاق زیر بجانب شرق است. هر یک از اضلاع جنبین و عقب دارای دو طاق نما و یک حاشیهٔ مکتوب است. در جلوخان بزرگ یک طاق نمای مرکزی بر سر در ساخته اند که در بالای آن دو سطر کتیبه دیده میشود. (از جغرافیای غرب ایران تألیف بهمن کریمی صص ۲۴۳-۲۴۴).