معنی گل‌آذین

[ گُ ] (اِ مرکب) وضع قرار گرفتن گلها به روی ساقه و یا شاخه ها گل آذین نامیده میشود. گل آذین شامل دو دسته است: اول -گل آذین منفرد، هرگاه دم گل بدون انشعاب باشد و انتهای آن به یک گل منتهی گردد در این صورت گل آذین منفرد نامیده میشود، مانند: گل لاله و بنفشه و زعفران و گل مینای چمنی. دوم -گل آذین مجتمع، هرگاه دم گل انشعاب حاصل کند و هر شاخهٔ آن به یک گل منتهی میشود در این حالت گل آذین را گل آذین مجتمع گویند، مانند: گل آذین گندم و گلابی. گل آذین را میتوان به گل آذین ساده و گل آذین مرکب تقسیم کرد. در تقسیم بندی گل آذین، گل آذین ها را به هفت نوع بترتیب زیر تقسیم کرده اند: ۱- گل آذین خوشه ای. ۲- گل آذین سنبله ای. ۳- شاتن. ۴- گل آذین چتری. ۵- گل آذین دیهیمی. ۶- گل آذین کپه ای. ۷- گل آذین گرزنی. و رجوع به فیزیولوژی گل تألیف اسماعیل زاهدی صص ۱-۱۲ شود. اجتماع و طرز قرار گرفتن گلهای نبات، گل آذین یا آرایش گل نامیده میشود. (گیاه شناسی ثابتی ص ۴۵۰). و رجوع به همین کتاب صص ۴۵۰-۴۵۳ شود.