معنی گردن افراختن
5 بازدید
[ گَ دَ اَ تَ ] (مص مرکب) قدرت از خود نشان دادن. خودنمایی کردن. مقاومت. ایستادگی : ببردیم بر دشمنان تاختن نیارست کس گردن افراختن.فردوسی. هرکه بیهوده گردن افرازد خویشتن را به گردن اندازد.سعدی. بلندآواز نادان گردن افراخت که دانا را به بیشرمی بینداخت. سعدی (گلستان). میفراز گردن به دستار و ریش که دستار پنبه ست و ریشت حشیش. سعدی (بوستان). و رجوع به گردن افراشتن شود.
کلمات همقافیه با «گردن افراختن»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «تن» برای سرودن شعر