معنی گرانی کردن

[ گِ کَ دَ ] (مص مرکب) سنگینی کردن. تثاقل. (زوزنی). تثقیل. (تاج المصادر بیهقی): و علامت خلط بلغمی آن است که ملازه دراز شود... و سپید و سوزش و گرمی نکند، لکن گرانی کند. (ذخیرهٔ خوارزمشاهی). || سرسنگینی. تکلف. مشقت. اذیت کردن : هر آنگه که دینار بردی به کار گرانی مکن هیچ بر شهریار.فردوسی. در دهان دار تا بود خندان چون گرانی کند بکن دندان.سنائی. || خودخواهی. خودپسندی. تکبر: پیر بدو گفت جوانی مکن درگذر از کار و گرانی مکن.نظامی. || گرانجانی. سخت جانی : بطول قطعه گرانی نکردم از پی آن کز این متاع در این عرضگاه ارزان است. انوری (دیوان ص ۳۵۱). تو نه و من در جهان زندگان راستی باید گرانی میکنم. ؟ (از سندبادنامه ص ۱۵۱). بر او زین سپس گو سر خویش گیر گرانی مکن جای دیگر بمیر. سعدی (بوستان). هرکه بی او زندگانی میکند گر نمی میرد گرانی میکند.سعدی (طیبات).