معنی گداغازی

[ گَ ] (ص مرکب، اِ مرکب) زنان و پسران ریسمان باز و معرکه گیر را گویند و چون در فرس قدیم زنان فاحشه و ریسمان باز را غازی میگفته اند و متأخرین خواستند که در میانهٔ غازی عربی که غزاکننده است و غازی فارسی فرقی باشد این را گداغازی نام کردند. (برهان) (آنندراج). لولی. (انجمن آرای ناصری) (جهانگیری): جنبش جان کی کند صورت گرمابه ای صف شکنی کی کند اسب گداغازیی. مولوی (از آنندراج). رهی که مال ندادی ملوک را به سپاه کنون چنان است که گر مال آن کثیر و قلیل شود برات گداغازیان آینده ز لولیانش کنیز کهین کند تحصیل . مولانا مظهر (از جهانگیری). رجوع به غازی شود.