معنی کیوسیه

[ کَ سی یَ / سی یِ ] (اِخ) یکی از سه شاخهٔ خاندان باوند است که در مازندران حکومت داشتند. کیوسیه از ۴۵ تا ۳۹۷ هـ . ق. فرمانروایی کردند. فرمانروایان این سلسله عبارتند از: ۱- باو، از ۴۵ تا ۶۰ هـ . ق. ۲- سهراب بن باو، از ۶۸ تا ۹۰ هـ . ق. ۳- مهرمردان بن سهراب که ۴۰ سال حکومت کرد. ۴- سرخاب بن مهرمردان که ۲۰ سال حکومت کرد. ۵ -شروین بن سرخاب که ۲۵ سال حکومت کرد. ۶ -شهریاربن قارن بن شروین که ۲۸ سال حکومت کرد و پس از او شاپوربن شهریار مدتی کوتاه حکومت کرد. ۷ - جعفربن شهریار که در سال ۲۵۰ هـ . ق. درگذشت و ۱۲ سال حکومت کرد. ۸ - قارن بن شهریار که ۳۰ سال حکومت کرد. ۹ - رستم بن سرخاب بن قارن که در سال ۲۸۲ هـ . ق. درگذشت و ۲۹ سال حکومت کرد. ۱۰ - شروین بن رستم که ۳۵ سال حکومت کرد. ۱۱ -شهریاربن شروین که ۳۷ سال حکومت کرد. ۱۲ -رستم بن شروین بن رستم، و سلطنت او فقط به وسیلهٔ سکه ای که در «فریم» به سال ۳۵۵ هـ . ق. ضرب شده مشخص می گردد. پسر او مرزبان، مرزبان نامه و یا نیکی نامه را به زبان طبری تألیف کرده است. ۱۳ -دارا فرزند رستم که ۸ سال حکومت کرد. ۱۴ -شهریاربن دارا که به سال ۳۹۸ هـ . ق. درگذشت و ۳۵ سال حکومت کرد. (از ترجمهٔ مازندران و استرآباد رابینو صص ۱۸۰ -۱۸۱). رجوع به همین مأخذ شود.