معنی کیاالهراسی

[ یَلْ هَ / هَرْ را ] (اِخ) ابوالحسن علی بن محمدبن علی طبری، ملقب به عمادالدین و معروف به کیاالهراسی. فقیه شافعی و مفسر. در طبرستان ولادت یافت و به بغداد زیست و عهده دار تدریس در نظامیه شد تا درگذشت. او راست: احکام القرآن. (از اعلام زرکلی ج ۲ ص ۶۹۲). کیای هراسی، از مردم طبرستان و هم حوزهٔ درس غزالی بود و بعد از غزالی بهترینِ شاگردان امام الحرمین شمرده می شد. در جوانی به نیشابور رفت. وی نیکوصورت و خوش سخن و از معیدان درس استاد بود. مدرس نظامیهٔ بغداد شد و به نوشتهٔ ابن خلکان و یافعی و دیگر مورخان به سال ۵۰۴ هـ . ق. یک سال پیش از غزالی وفات یافت. به مناسبت اینکه در نام کیا با اسماعیلیهٔ باطنی شباهتی داشت گرفتار غوغا گشت و مدتی در رنج و مشقت بود تا حقیقت معلوم شد و از چنگ ماجراجویان رهایی یافت. (غزالی نامه تألیف همایی ص ۲۷۹). و رجوع به همین مأخذ ص ۳۲ و ۱۱۷ و ۱۳۰ و ۲۱۸ شود.