معنی کوکب خراسانی

[ کَ کَ بِ خُ ] (اِخ) میرزا عبدالعلی بن میرزا محسن. پدرش از مردم خراسان بود، اما وی در یزد متولد شد. در حسن خط خاصه در نسخ از امثال میرزا احمد نیریزی بشمار می رفت و در زمان فتحعلی شاه به منصب صدارت رسید و گاهی شعر نیز می سرود. رباعی زیر از اوست: ای مهر تو مرهم دل خستهٔ من وی مهر تو بر لب فروبستهٔ من عفو و کرم و عطاست زیبندهٔ تو جرم و گنه و خطاست شایستهٔ من. (از مجمع الفصحاء ج ۲ ص ۴۲۶).[ کَ کَ بِ خُ ] (اِخ) میرزا محمدباقر. اصلش از خاوران و از مردم راز و قوشخانهٔ خبوشان بود. در آغاز جوانی به تهران آمد و به کسب علم و ادب پرداخت و در علوم ریاضی و طبیعی نیز مقامی یافت. محمدحسین خان قاجار مروزی و سایر رجال دربار فتحعلی شاه را در حق او عنایتی بود. وی در هفتادسالگی به سال ۱۲۷۲ هـ . ق. درگذشت. دیوانش جمع نگردیده است. از قصاید اوست: شب دوشین به هجر روی دلبر نهادم سر به زانو دیده بر در ز شور آن نگار پرنیان پوش ز خار و خاره ام بالین و بستر... (از مجمع الفصحاء ج ۲ صص ۴۲۶-۴۲۷). و رجوع به همان مأخذ شود.