معنی کندگوش
6 بازدید
[ کُ ] (ص مرکب) کسی که گوش او کم شنو باشد، یعنی چیزی را بلند باید گفتن تا بشنود. (برهان) (از آنندراج). آنکه گوش وی کم شنود و تا بلند نگویند نشنود. (ناظم الاطباء): پریشیده عقل و پراکنده هوش ز قول نصیحتگران کندگوش.سعدی.
کلمات هم‌قافیه با «کندگوش»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «وش» برای سرودن شعر