معنی کندزبان
5 بازدید
[ کُ زَ ] (ص مرکب) کسی که زبانش به هنگام سخن گفتن کند باشد. الکن. (فرهنگ فارسی معین): کسی که ژاژ دراید به درگهی نشود که چرب گویان آنجا شوند کندزبان. فرخی (دیوان ص ۳۲۹).
کلمات همقافیه با «کندزبان»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «بان» برای سرودن شعر