معنی واژه کنثة
4 بازدید
[ کُ ثَ ] (ع اِ) (از «ک ن ث») نورده که از شاخ مورد و خلاف سازند و بر آن دستهٔ ریاحین بندند. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). نورده ای که از شاخه های مورد و یا بید سازند و بر آن دستهٔ گل و یا ریاحین گذارند. (ناظم الاطباء). و رجوع به کُثنَة شود.