معنی کمرشمشیر

[ کَ مَ شَ ] (اِ مرکب) کمربندی که بر آن شمشیر می آویزند. (فرهنگ فارسی معین). کمری که شمشیر را بدان آویزند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا): و دوم صورت جبار، ای بزرگ منش، چون مردی است کمرشمشیر بسته. (التفهیم ص ۹۳). بنات النعش کرد آهنگ بالا به کردار کمرشمشیر هرقل.منوچهری. عاشقی کو برمیان خویش بر بسته است جان بسته است از زلف معشوقان کمرشمشیر تنگ. منوچهری. گروهی را کمرشمشیر زرین در او یاقوت رمانی پدیدار.منوچهری. کمرشمشیرهای زر نگارش به گرد اندر شده زرین حصارش.نظامی. فلک بند کمرشمشیر بادت تن پیل و شکوه شیر بادت.نظامی.