معنی کلمبیا

[ کُ لُ ] (اِخ) کلمبی . کشور جمهوری در امریکای جنوبی که در شمال غربی این قاره و در میان دو اقیانوس اطلس و کبیر واقع شده است و مساحت آن ۱۳۹۰۰۰ کیلومتر مربع است و ۱۱۵۴۸۰۰۰ تن سکنه دارد. پایتخت آن بوگوتا و شهرهای مشهور آن مدلین ، باران کیلیا و کالی است. این کشور از طرف شمال به ونزوئلا و اقیانوس اطلس و از سمت مشرق به ونزوئلا و برزیل و از سمت جنوب به پرو و اکواتر و از سمت مغرب به پاناما و اقیانوس آرام محدود است و با آنکه معادن نفت و طلا و طلای سفید و نقره و زمرد و نمک این کشور اهمیت بسزائی دارد و کارخانهٔ بافندگی مهمی در آن تأسیس یافته هنوز اقتصاد کشاورزی در این کشور حاکم است و مهمترین محصولات کشاورزی آن قهوه و توتون و پنبه و نیشکر و برنج و گندم و کاکائو و موز می باشد. صادرات مهم این کشور قهوه و نفت است که بیشتر به ممالک متحدهٔ امریکای شمالی فرستاده می شود. کریستف کلمب در سال ۱۵۰۲ م. در چهارمین سفر خویش به ساحل کلمبیا رسید ولی گونزالو جیمنز دوکزادا بر این سرزمین استیلا یافت و در سال ۱۵۳۸ دولت سنتافه دوبوگوتا را تأسیس کرد و با نایب السلطنه نشین لیما وابستگی یافت. کشور کلمبیا در سال ۱۷۱۸ م. خود بصورت نایب السلطنه نشین مستقل درآمد. در سال ۱۸۱۹ ژنرال بولیوار بر اسپانیا چیره شد و ممالک متحدهٔ کلمبیا را که شامل ونزوئلا و اکواتر کنونی بود تأسیس کرد و خود رئیس جمهور و دیکتاتور نظامی این سرزمین گردید. کلمبیای بزرگ تا سال ۱۸۳۰ دوام داشت ولی در سالهای ۱۸۳۰ -۱۹۰۳ بالغ بر هفتاد انقلاب خونین این نواحی را فرا گرفت و کلمبیا از ۱۹۰۳ حیات سیاسی خود را در مسیر یک قانون اساسی قرار داد. (از لاروس).[ کُ لُ ] (اِخ) کلنبیا. مرکز کارولین جنوبی از ممالک متحدهٔ امریکای شمالی که در حدود ۸۶۹۰۰۰ تن سکنه دارد. (از لاروس).