معنی کلبتین

[ کَ بَ تَ ] (ع اِ) کلبتان. (برهان). انبر آهنگران. (آنندراج). انبر آهنگران که بدان آهن تافته را از کوره بر آورند. (ناظم الاطباء). تثنیهٔ کلبة. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به کلبتان شود. || انبر نیشگران. (آنندراج). ابزاری که بدان دندان را از ریشه کشند. (ناظم الاطباء). آلت بیرون کردن دندان از آرواره. آلتی که دندانساز بدان دندان برکشد. قسمی گاز برای کندن دندان. <۵۳۰۶۴۰۱۲۰۱۱۸۴۷۴۰۱>...(یادداشت بخط مرحوم دهخدا). ظاهراً این لفظ تثنیهٔ کلبه است. (از غیاث). انبرک مانند که بدان دندان را بیرون کشند و آن از سه قسمت تشکیل شده: دهنه (که دارای دو دیواره است)، نقطه اتصال که لولای کلبتین را تشکیل می دهد و دو دسته که در دست پزشک جراح جای می گیرد. کلبتین انواع و اقسام مختلف دارد و برای هر نوع دندان کلبتینی مخصوص بکار می رود. کلبتان (فرهنگ فارسی معین): برکند از دهان یوز به قهر کلبتین دو شاخ آهو ناب. سورنی. گر ز عدل تو ز یوز آهو بنالد برکندکلبتین شاخ آهو از دهان یوز ناب. سوزنی (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به کلبتان شود. || گُلگیر شمع. (ناظم الاطباء) (از غیاث): بکلبتینم اگر سر جدا کنی چون شمع نکوبد آهن سرد طمع گزینهٔ من. خاقانی. || انبر جراحان. (آنندراج). ابزاری که جراحان بدان رگها را گیرند. (ناظم الاطباء). || موچینه که آن را به تازی منقاش خوانند. (آنندراج).