معنی کلباسی

[ کَ ] (اِخ) ابوالمعالی پسر محمد ابراهیم بن محمد حسن خراسانی از علماء عصر خود بود. صاحب ریحانة الادب شرح حال او را در کنی و القاب آورده و ذیل کلمات «کرباسی» و «کلباسی» اشاره بدو کرده و ارجاع به کنی و القاب کرده است. رجوع به کنی و القاب ریحانة الادب ذیل ابوالمعالی و قصص العلماء شود.[ کَ ] (اِخ) محمد ابراهیم بن محمد حسن خراسانی کاخی از فحول علمای قرن سیزدهم هجری است. مؤلف ریحانة الادب، ذیل کرباسی ترجمهٔ احوال او را آورده و مصنفات او را بشرح زیر ذکر کرده است: ۱- اشارات الاصول در دو جلد بزرگ که در تهران طبع شده است. ۲- الایقاظات. آن نیز در اصول است. ۳- شوارع الهدایه الی شرح الکفایه. این کتاب در فقه و شرحی است بر هدایهٔ محقق سبزواری. ۴- منهاج الهدایة الی احکام الشریفه. این کتاب نیز در فقه است و در کثرت فروعات نظیر کتاب قواعد و کتاب تحریر علامه می باشد. و مؤلفات دیگر در باب تقلید میت و مناسک حج و مبطل روزه بودن شرب توتون و مسئلهٔ صحیح و اهم و حواشی و رسائل متفرق دیگر. وفات وی در ۱۲۶۲ هـ . ق. در اصفهان روی داد و در مسجد حکیم مدفون است. (از ریحانة الادب ذیل کلمه کرباسی).[ کَ ] (اِخ) ملامحمد مهدی پسر محمد ابراهیم پسر محمد حسن خراسانی. صاحب ریحانة الادب ترجمهٔ او را ذیل «کرباسی» آورده و می گوید: از اکابر وقت خود بوده و کتابی در اجتهاد و تقلید و حاشیه ای بر شرح تصریف ملا سعد تفتازانی نوشته است و بقولی بسال ۱۲۷۲ هـ . ق. و بقولی بسال ۱۲۹۲ هـ . ق. وفات یافته است. (از ریحانة الادب ذیل کلمهٔ «کرباسی»)