معنی کفیدن

[ کَ دَ ] (مص) ترکیدن و شکافتن و از هم باز شدن. (برهان) (آنندراج) (ناظم الاطباء). ترکیدن. (غیاث) (فرهنگ رشیدی). از هم بازشدن.شکافته شدن : کفیدش دل از غم چویک کفته نار کفیده شود سنگ تیمارخوار.رودکی. بگفت این و از دیده شد ناپدید جهاندیده یعقوب را دل کفید. شمسی (یوسف و زلیخا). یهودا چو آن زاری و لابه دید روانش خلید از غم و دل کفید. شمسی (یوسف و زلیخا). زان میکفد ز دیدن او دیده های شاخ کز خاصیت کفد ز زمرد دو چشم مار. سنایی. در حسرت آن دانهٔ نار تو دل ما حقا که چو نار است بهنگام کفیدن.سنایی. چون بر کف او ترنج دیدند از عشق چونار می کفیدند.نظامی. شگفت نیست دلم چون انار اگر بکفید که قطره قطرهٔ خونش به ناردان ماند.سعدی. || باز کردن. (برهان) (آنندراج) (ناظم الاطباء). از هم باز کردن. شکافتن. (در معنی متعدی). (فرهنگ فارسی معین). || کف کردن. (ناظم الاطباء). و رجوع به کفیده شود.