معنی کشفتن

[ کَ شَ تَ / کُ شُ تَ ] (مص) گشودن. شکافتن. (از فرهنگ جهانگیری) (از برهان). - برکشفتن؛ گشودن. (از ناظم الاطباء). برداشتن : دل برگرفته ام ز بد و نیک روزگار تا پرده های راز فلک برکشفته ام. کمال الدین اسماعیل (از جهانگیری). || پراکنده شدن. پریشان شدن. (از فرهنگ جهانگیری) (از ناظم الاطباء) (از برهان): دولت آنها فرتوت شد و کار کشفت هرکه فرتوت شود هرگز برنا نشود.منوچهری. کشفتند بزم می رود و باد پراکنده شد انجمن مست و شاد.اسدی. || پژمرده شدن. پژمرده گشتن. (از فرهنگ جهانگیری) (از ناظم الاطباء) (از برهان قاطع): شکفته بدم چون به نیسان درخت کشفته شدم چون به آبان گیاه. عبدالواسع جبلی (از جهانگیری). || نابود و معدوم شدن. (از فرهنگ جهانگیری) (ناظم الاطباء) (برهان). - برکشفتن یا بکشفتن؛ نابود کردن : سخنهائی چنان دلگیر گفتی که خانهٔ صابری را برکشفتی. (ویس و رامین). بکشفت سپهر باز بنیادم بشکست زمانه باز پیمانم.مسعودسعد. چو زر به سایل بخشی بدست خویش مده که از نهیب تو گردد بر او کشفته نگار. حکیم سوزنی.