معنی کدام

[ کُ ] (ضمیر، ص) از ادات پرسش است در تردید. برای استفهام باشد و اطلاق این بر ذوی العقول و غیر ذوی العقول هر دو آید. (غیاث اللغات) (آنندراج). بمعنی چه و که و این صفت همیشه مقدم بر موصوف باشد خواه آن موصوف شخص باشد و یا چیز و آن را در تردید مقصود بطور استفهام استعمال کنند مانند کدام چیز یعنی چه چیز و کدام کس یعنی چه کس و در وقتی که چندین عدد چیز و یا چند عدد کس موجود باشد و مقصود معلوم نبود بطور استفهام گویند کدام یک از این چیزها و کدام یک از این کسها. (ناظم الاطباء). چه کس. چه چیز. (یادداشت مؤلف). اَیُّ. (ترجمان القرآن). ج، کدامان. (از یادداشت مؤلف). از ادات پرسش است به معانی چه و که. (از فرهنگ فارسی معین): که این شیربازو گو پیلتن چه مردست و شاه کدام انجمن.فردوسی. تو زین چارگوهر کدامی بگوی دلم را ره شادمانی بجوی.فردوسی. وزان پس ببازارگان گفت شاه که اکنون سپه را کدام است راه.فردوسی. بدو گفت فرخ کدام است مرد که دارد دلی شاد و بی باد سرد.فردوسی. کدام است گرد کنارنگ دل بمردی سیه کرده در جنگ دل.فردوسی. با بتانی که می ندانم گفت که از ایشان هوای من به کدام.فرخی. حاجب را بگوی که لشکر را بیستگانی تا کدام وقت داده است؟ (تاریخ بیهقی). کدام روز که پیش در تو خاقانی شهیدوار به خونابه در نمی گردد.خاقانی. دانی کرم کدام بود آنکه هر چه هست بدهی به هر که هست و نخواهی جزای خویش. خاقانی. کدام دانه فرورفت در زمین که نرست چرا به دانهٔ انسانت این گمان باشد.مولوی. آن کس که چو من نیست در این شهر کدام است. مولوی. کدام چاره سگالم که در تو در گیرد کجا روم که دل من دل از تو بر گیرد. سعدی. حور از بهشت بیرون ناید تو از کجائی مه بر زمین نباشد تو ماه رخ کدامی.سعدی. میخواره و سرگشته و رندیم و نظرباز وانکس که چو ما نیست در این شهر کدام است. حافظ. جانا کدام سنگدل بی کفایت است کو پیش زخم تیغ تو جان را سپر نکرد. حافظ. مرحبا طایر فرخ پی فرخنده پیام خیر مقدم چه خبر دوست کجا راه کدام. حافظ. کدام پایهٔ تعظیم نصب شاید کرد که در مسالک فکرت نه برتر از آنی.حافظ. - کدام است؛ برای چیست. چراست. دلیلش چیست. (یادداشت مؤلف): مرا ده ساقیا جام نخستین که من مخمورم و میلم بجام است ولیکن لختکی باریکتر ده نبید یکمنی دادن کدام است.منوچهری. - کدام یک؛ هرگاه چند چیز یا چند شخص بود که مقصود معلوم نباشد این کلمه را بکار برند، مانند: کدام یک از این کتابها مفیدتر است؟ کدام یک از این کسان مقصر است؟. (از فرهنگ فارسی معین). - هر کدام؛ هر یک. (یادداشت مؤلف) (فرهنگ فارسی معین) (ناظم الاطباء). - یک کدام؛ یک تن. (یادداشت مؤلف).[ کُ ] (ع اِ) اصل المرعی و آن گیاهی است شکسته و افتاده بر زمین و چون باران بارد ظاهر گردد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). گیاه افتادهٔ بر زمین که چون باران بارد ظاهر گردد. (ناظم الاطباء). || (ص) مرد پیر سالخورده. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).