معنی کجابه
6 بازدید
[ کَ بَ ] (اِ) کجاوه است و آن جایی است که بجهت نشستن سازند و بر شتر بندند و به عربی هودج خوانند. (برهان) (آنندراج). ظعینه. کجاوه. (زمخشری). کجبه. کجوه. (حاشیهٔ برهان چ معین): علی بن موسی الرضا به نیشابور آمد هر دو بهم در کجابه ای بودند بر یک اشتر. (تذکرة الاولیاء از فرهنگ فارسی معین). رجوع به کجاوه شود.
کلمات همقافیه با «کجابه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «به» برای سرودن شعر