معنی کتف‌ساره
6 بازدید
[ کِ / کَ تِ رَ / رِ ] (اِ مرکب) کتف سار. سر دوش. سر شانه در آدمی و دیگر حیوانات و در اسب آن موضع را گویند از پشت اسب که پیش زین بر آن باشد. (برهان) (ناظم الاطباء) (آنندراج): زیشان برست گبر و بشد یک سو بردوخته رکو به کتف شاره. ناصرخسرو (دیوان چ تقوی ص ۲۸۶). به کتف ساره برآورده زانو از ادبار به چشم خانه فرورفته دیده از ناهار. مختاری (از آنندراج). و رجوع به کتف سار شود.
کلمات هم‌قافیه با «کتف‌ساره»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ره» برای سرودن شعر