معنی کاهگل
7 بازدید
[ گِ ] (اِ مرکب) گل بکاه آمیخته که دیوار و بام را بدان اندایند. (یادداشت مؤلف): چون سیل خراب کرد بنیاد دیوار چه کاهگل چه پولاد.نظامی.
کلمات همقافیه با «کاهگل»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «گل» برای سرودن شعر