معنی کام راندن

[ دَ ] (مص مرکب)... در چیزی؛ کامران بودن در آن چیز. کامیاب بودن و بمراد رسیدن. نایل آمدن به آن چیز. (از آنندراج). بهره بردن از چیزی. متمتع شدن از چیزی : جهان بکام تو باد ای وزیر ملک آرای که تا بدولت شاه جهان تو رانی کام.سوزنی. چون خواجه نخواهد راند از هستی زر کامی آن گنج که او دارد انگار که من دارم. خاقانی. || عیش و عشرت کردن با کسی : می آورد و رامشگران را بخواند همه کام ها با سیاوش براند.فردوسی. یک چند شها کام بزم راندی شاید که کنون کار رزم سازی.مسعودسعد. ز گیتی کام راندن با تو نیکوست ترا خواهد دلم یا جفت یا دوست. (ویس و رامین). مدت ششماه میراندند کام تا به صحت آمد آن دختر تمام.مولوی.