معنی کامبخش
6 بازدید
[ بَ ] (نف مرکب) مرادبخش. (آنندراج). عطاکنندهٔ تمتع و شادمانی از روی میل. (ناظم الاطباء).[ بَ ] (اِخ) فرزند کوچک عالمگیر از تیموریان هند. در سال ۱۰۷۷ هـ .ق. به دنیا آمد و از جانب پدر خود بحکومت دکن منصوب گردید و در سال ۱۱۱۹ هـ .ق. در جنگی که در حیدرآباد رخ داد بقتل رسید. (قاموس الاعلام ترکی). و رجوع به معجم الانساب زامباور ص ۴۴۲ شود.
کلمات همقافیه با «کامبخش»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «خش» برای سرودن شعر