معنی کالبل
6 بازدید
[ بَ ] (اِ) یکی از قوای چهارگانهٔ ستارگان در نجوم که آن را قوهٔ وقتیه نیز گویند و برای کواکب نهاریه در روز و کواکب لیلیه در شب و برای عطارد در مرکز خودش حاصل گردد. و برخی را عقیده بر آن است که عطارد را پیوسته این قوه حاصل است زیرا آن از ستارگان روز و شب است. (تحقیق ماللهند ص ۳۰۸).
کلمات هم‌قافیه با «کالبل»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «بل» برای سرودن شعر