معنی کافور رباحی
5 بازدید
[ رِ رَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) نوعی از کافور است. (منتهی الارب). نوعی از کافور که به پاره های نمک شبیه است. (ترجمهٔ صیدنهٔ ابوریحان). کافور ریاحی. ریاحی گویند به علت رائحه ای که از آن برمیخیزد و بعضی گفته اند رباحی درست است و آن منسوب به یکی از پادشاهان هند است که اول دفعه آن را شناخته است. (تذکرهٔ ضریر انطاکی ج ۱ ص ۲۷۱). رجوع به حاشیهٔ (۳) ص ۱ متن جوامع الحکایات چ معین و کافور شود.
کلمات هم‌قافیه با «کافور رباحی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «حی» برای سرودن شعر