معنی کافرستان

[ فِ / فَ رِ ] (اِ مرکب) محل سکونت کافران. (آنندراج از بهار عجم). کشوری که ساکنین آن کافر باشند. (ناظم الاطباء): معتصم روزی برنشسته بود با غلامان و سپاه، مردی پیر پیش او ایستاده او را گفت ای پسر هارون از خدا بترس که ترکان عجمی را از کافرستان آوردی و بر مسلمانان مسلط کردی. (ترجمهٔ تاریخ طبری). خانهٔ ملک را بدست خویش ویران کردند و آن رفت از ایشان که در کافرستان نرفتی بر مسلمانان. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۶۹). آنچه با من در غم آن نامسلمان میرود باللََّه ار با مؤمن اندر کافرستان میرود. انوری. آنچ از رخ تو رود در اسلام هرگز نرود به کافرستان.عطار. روی در زیر زلف پنهان کرد اندر اسلام کافرستان کرد.عطار. شبگهی کردند اهل کاروان منزل اندر موضع کافرستان.مولوی. وان مؤذن عاشق آواز خود در میان کافرستان بانگ زد.مولوی. میکشاندشان موکل سوی شهر میبرد از کافرستان شان بقهر.مولوی.[ فِ رِ ] (اِخ) ناحیهٔ کوهستانی در شمال شرقی افغانستان. سکنهٔ آنجا را کافر و سیاه پوش خوانند و آنان از نژاد ایرانی باشند. (قاموس الاعلام ترکی).