معنی کادیة
5 بازدید
[ یَ ] (ع ص) کادِئة. زمین که گیاهش به درنگ بیاید. (آنندراج). زمینی که گیاهش دیر برآید. (ناظم الاطباء). ارضٌ کادیة؛ زمینی که گیاهش به درنگ برآمده باشد. (منتهی الارب). نیز رجوع به کادئه شود. || (اِ) سختی روزگار. (آنندراج) (ناظم الاطباء).
کلمات هم‌قافیه با «کادیة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یة» برای سرودن شعر