معنی کادوس

(اِخ) مصحف یا یونانی شدهٔ تالوش که در قرون بعد طالش یا (تالش) شده است. (ایران باستان ص ۱۱۲۹، ۱۱۳۰، ۱۳۸۹). قومی که در زمان باستان بس انبوه بودند و در کوهستان شمالی ایران نشیمن داشتند و چون بارها به گردنکشی برخاستند و با پادشاهان هخامنشی از در نافرمانی درآمدند از اینجا نام ایشان در تاریخها آمده و امروز مترجمان کادوش را که تلفظ صحیح آنست «کادوسی» نویسند. جایگاهی که برای کادوشان در تاریخها یاد کرده اند امروز منطبق با جایگاه تالشان میباشد. (برهان قاطع چ معین حاشیهٔ لغت «تالش» از مقالات کسروی ج ۱ ص ۱۸۰ و نامهای شهرها و دیهها تألیف وی دفتر یکم).