معنی ژت
7 بازدید
[ ژِ ] (اِخ) طائفه ای از سیتهای اروپا. مسکن ایشان نخست در ساحل یمین رود دانوب بود. داریوش کبیر پادشاه ایران با آنان حرب و اسکندر مقدونی با ایشان اتحاد کرد. سرزمینی که سابقاً مسکن ژتها بود امروز به ترانسیلوانی و والاشی و مُلداوی و بسارابی معروف است. (ترجمهٔ تمدن قدیم فوستل دوکولانژ ص ۴۸۰).
کلمات هم‌قافیه با «ژت»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ژت» برای سرودن شعر