معنی چیش‌پش

[ چِ پِ ] (اِخ) از فرمانروایان قوم پارس (حدود سالهای ۶۷۵ -۶۴۰ ق. م.) پسر و جانشین هخامنش سردودمان سلسلهٔ هخامنشی که پیش از هخامنش ریاست پارسومش به وی رسید (۶۷۵ ق. م.) چون از ناتوانی ایلام آگهی یافت بخاک انزان (انشان) حمله برد و خود را پادشاه انزان خواند. و در حدود سالهای ۶۷۵ تا ۶۴۰ که مبانی دولت خود را در انزان مستحکم یافت رو بجانب دره های فارس نهاد و آنجا را به قلمرو خویش پیوست. چیش پش کشور خود را میان دو پسرش که یکی آریارَمْنَه و دیگری کوروش نام داشت بخش کرد. داریوش بزرگ در سنگ نبشتهٔ بهستان (بیستون) از وی چنین یاد میکند: داریوش پسر ویشتاسب (گشتاسب) پسر آرشام پسر آریارمنه پسر چیش پش پسر هخامنش. پس از چیش پش از اعقاب او کسانیکه به فرمانروائی رسیدند از اینقرارند: چیش پش اریارمنه کوروش ارشام کمبوجیه ویشتاسب کوروش بزرگ داریوش بزرگ کمبوجیه (فاتح مصر).