معنی چنگرگهاچه

[ چَ گَ گَ چَ ] (اِخ) نام یکی از علمای برهمن. (ناظم الاطباء). از اکابر حکمای هندوستان بوده و در ۵۰۲۷ سال پس از هبوط آدم ابوالبشر ظهور نموده و در آن روزگار گشتاسب شاه ایران بوده است. وی برای تحقیق حال زردشت به ایران آمده و بعقیدهٔ پارسیان، زردشت از ضمیر او خبر داده و بدو (بزرتشت) ایمان آورده بازگردیده. اصل نام او شنگراچا بود که بزبان علمی هندوان یعنی صاحب شریعت و زراتشت بهرام چگرنکهاچه بفتح جیم پارسی که با کاف ورای بنون زده وهای مجهول گفته : چو نامه نزد چگرنکهاچه آمد دلش در شادی و در کاچه آمد. (آنندراج) (انجمن آرا). رجوع شود به مزدیسنا چ ۱ ص ۴۷۹.