معنی چاشتهبندی
7 بازدید
[ تَ / تِ بَ ] (اِ مرکب) سفره گونه ای که مسافر خوردنی در آن با خود حمل کند. سفره ای که مسافران یا شاگردان مکتب یا چوپانان و جز آنها نان خود در آن بسته با خود برند. سفره یا چیزی مانند آن که در آن نان و دیگر پخته ها نهند بهمراه بردن را. و رجوع به چاشته بند شود.
کلمات همقافیه با «چاشتهبندی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «دی» برای سرودن شعر