معنی چاشت‌خور
4 بازدید
[ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب) خورندهٔ چاشت. || چاشته خور. کسی که یک بار مزهٔ چیزی را چشیده باشد و سپس همیشه در آرزوی آن بود. (ناظم الاطبا). و رجوع به چاشته خور و چاشتی خور و چشته خور شود.
کلمات هم‌قافیه با «چاشت‌خور»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ور» برای سرودن شعر