معنی پیور
7 بازدید
[ وَ رَ ] (اِ) نام یکی از سبت رشین (بنات النعش) نزد هندوان قدیم. (ماللهند بیرونی ص ۱۹۷).[ وَ ] (اِ) ده هزار بود بزبان پهلوی. تلفظی از بیور است. رجوع به بیور شود: سپه بود پیور سوی کارزار که پیور بود در عدد ده هزار.فردوسی.
کلمات همقافیه با «پیور»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ور» برای سرودن شعر