معنی پیره

[ رَ / رِ ] (اِ) پیر. قائم مقام و خلیفه و مرشد. خلیفه و جانشین مشایخ و ارباب طریقت و خانقاه نشین باشد. (برهان). خلیفهٔ مشایخ و ارباب طریقت را گویند و چون یکی از مریدان بی طریقتی کند او را چوب طریق بزند. (جهانگیری): از صد سخن پیره، یک حرف مرا یادست گیتی نشود ویران تا میکده آبادست. (از انجمن آرا) (از آنندراج). || (ص) پیر. مقابل جوان. (شرفنامه): تو دادی مرا دست بر جادوان سر بخت پیره تو کردی جوان. فردوسی (از شرفنامه). امیرمسعود زمین بوسه داد و بازگشت شادکام، در وقت پیره فراش بیامد و پیغام غلامان محمودی بیاورد. (تاریخ بیهقی ص ۱۶ چ ادیب). جهان پیر برنا شد ز عشق این جوانمردان زهی چرخ و زمین خوش که آن پیرست و این پیره. مولوی. - پیره گرامی؛ کنایه از حضرت نخستین خرد است یعنی عقل اول. (آنندراج).[ رِ ] (اِخ) دهی از دهستان خرق بخش حومهٔ شهرستان قوچان. واقع در ۴۹هزارگزی باختر قوچان، سر راه مالرو عمومی خرق به شیرخان. کوهستانی، سردسیر. دارای ۱۳۲ تن سکنه. آب آن از چشمه سار. محصول آنجا غلات و تریاک. شغل اهالی زراعت و مالداری و راه آن مالرو است. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ رِ ] (اِخ) دهی از دهستان گیفان بخش حومهٔ شهرستان بجنورد. واقع در ۵۳هزارگزی شمال خاوری بجنورد. کوهستانی و سردسیر، دارای ۷۹ تن سکنه. آب آن از چشمه. محصول آنجا غلات. شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ رِ ] (اِخ) بندری بیونان، واقع در ۷هزارگزی جنوب غربی آتن و در حکم اسکلهٔ پای تخت یونان دارای ۲۹۰ هزار تن سکنه. لنگرگاهی استوار و قشنگ، کوچه های وسیع و مستقیم، کارخانه های ریسمان بافی، کارخانهٔ ابریشم و کارخانهٔ بلورسازی، دو سه خرابهٔ تآتر و پاره ای از آثار عتیقه دارد و پرازدحامترین اسکلهٔ تجارت یونان است، سفائن بسیار به این بندرگاه آمد و شد میکند و یکی از شهرهای باستانی است. در ازمنهٔ سالفه و مخصوصاً در زمان تمیستوکل و پریکلس بغایت معمور و بوسیلهٔ دو رشته دیوار محفوظ با شهر آتن مربوط بوده. در عصر رومیان بدست سیلا ویران شده قریب بدو هزار سال خراب مانده و سپس بدنبال استقلال یونان از نو بنا شده و روزبروز رو بتوسع و ترقی است. (قاموس الاعلام ترکی).