معنی پیتاکوس

[ کُسْ ] (اِخ) یکی از حکمای سبعهٔ یونان باستان. وی در سال ۶۵۰ ق . م. پیش از میلاد در جزیرهٔ می تی لن تولد یافت و در ۵۷۹ درگذشت. پیتاکوس خطابه ای چند دربارهٔ قوانین داشته است که اکنون در دست نیست. (ترجمهٔ تمدن قدیم فوستل دو کولانژ ص ۴۶۷). صاحب قاموس الاعلام ترکی آرد: از حکمای سبعهٔ معروف یونان قدیم است. وی بسال ۶۵۰ ق.م. در مدللی متولد شد و بسال ۵۷۹ وفات یافت و برای طرد و منکوب ساختن غاصبان ادارهٔ میهن خویش اتحادی منعقد ساخت. در موقع کشمکش با فرینون از سرداران آتن این عهدنامه را بپارچهٔ سفیدی پیچیده زیر سپر خود نگاهداشته بود و در نتیجه بفیروزی نایل گردید. هموطنانش وی را بسر کار آوردند و بتشکیل یک ادارهٔ حکیمانه موفق شد. نظامات و قوانینی بسیار خوب وضع و آنگاه که کناره گیری کرد مقداری اراضی به وی دادند مختصری برداشت و بقیه را باز پس داد. امثالی حکیمانه از وی نقل کرده اند. (قاموس الاعلام ترکی).