معنی پپن

[ پِ پَ ] (اِخ) ملقب به قصیر پسر شارل مارتل. نخستین پادشاه فرانسه از سلسلهٔ کارُلنژی است (رجوع به کارلنژیان شود). که بسال ۷۱۴م./۹۵ هـ . ق. در ژوپیی از اعمال بلژیک ولادت یافت و بسال ۷۶۸م./۱۵۰ هـ . ق. در سَن دُنیس درگذشت. وی مردی قصیرالقامه بود و بهمین سبب نیز قصیر لقب یافته است اما نیروئی خارق العاده داشت. اندکی پیش از فوت پدر خویش بحکومت نوستری و بورگنی و پروانس رسید و از دو برادر وی یکی موسوم به کارلمان بر اُسترازی حکومت یافت و دیگری موسوم به گریفون بر آنان بشورید و مغلوب شد. از این پس وی با قوم آکیتن و آلامان و باوار و ساکسن جنگید. در سال ۷۵۱ م. بحمایت پاپ به پادشاهی فرانسه شناخته شد. پپن پس از ازدواج با برث از او دو پسر آورد یکی بنام شارلمانی و دیگری بنام کارلمان.