معنی پویندگان
5 بازدید
[ یَ دَ / دِ ] (اِ) جِ پوینده : ز پویندگان هر که مویش نکوست بکشت و بر ایشان برآهیخت پوست. فردوسی. ببالا ندارد جز این نیرویی نپوید چو پویندگان هر سویی.فردوسی. ز پویندگان هر که بد تیزرو خورش کردشان سبزه و کاه و جو. فردوسی. بدینگونه از چرم پویندگان بپوشید بالای گویندگان.فردوسی.
کلمات هم‌قافیه با «پویندگان»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر