معنی پوبلیوس کرنلیوس

[ کُ نِ ] (اِخ)پوبلیوس کرنلیوس سیپی. فرمانده سواران روم به روزگار کامیلیوس بسال ۳۹۵ ق. م. (فرهنگ ترجمهٔ تمدن قدیم ص ۴۶۶).[ کُ نِ ] (اِخ)پوبلیوس کرنلیوس سیپی آفریکانوس. یکی از افراد خانوادهٔ سیپیو. مولد او ۲۳۵ ق. م. و وفات در ۱۸۳ ق. م. سردار رومی. او در جنگهای روم و قرطاجنه (کارتاژ) به فتوحاتی چند نائل آمد و در ۲۰۲ ق. م. آنیبال را در «زاما» واقع در بیست فرسنگی قرطاجنه شکستی سخت داد و از این رو او را لقب آفریکانوس دادند و در آخر از روم او را تبعید کردند و او در منفای خویش بمرد. (فرهنگ ترجمهٔ تمدن قدیم صص ۴۶۶-۴۶۷).[ کُ نِ ] (اِخ) پوبلیوس کرنلیوس سیپونازیکا کُرکولوم. پسر پوبلیوس نازیکا و او را بعلت خوش قلبی و نیکنهادی کرکولوم لقب داده بودند. وی در سال ۱۶۲ ق. م. به مقام کنسولی روم رسید و در بسیاری از جنگها که با دشمنان روم کرد فاتح آمد. (فرهنگ ترجمهٔ تمدن قدیم ص ۴۶۷).[ کُ نِ ] (اِخ) پوبلیوس کرنلیوس نازیکا. یکی از افراد خانوادهٔ سیپیو. مولد او در حدود سال ۲۲۹ ق. م. وی در بیست وهفت سالگی به مقام کنسولی روم نائل شد و در سال ۱۹۴ ق. م. پنجاه شهر از بلاد اسپانیا را مطیع روم ساخت. (فرهنگ ترجمهٔ تمدن قدیم ص ۴۶۷).