معنی پندپذیر
6 بازدید
[ پَ پَ ] (نف مرکب) که قبول اندرز و نصیحت کند. متّعظ: نیک خواهان دهند پند ولیک نیکبختان بوند پندپذیر. عجب از عقل کسانی که مرا پند دهند برو ای خواجه که عاشق نبود پندپذیر. سعدی.
کلمات هم‌قافیه با «پندپذیر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یر» برای سرودن شعر