معنی پلانتاژنه

[ پْلا / پِ نِ ] (اِخ) نام سلسلهٔ پادشاهان انگلیس که اصل آنها از آنژه است و از هانری دوم تا جلوس هانری هفتم در انگلستان پادشاهی کرده اند. (۱۱۵۴ - ۱۴۸۵م.) و در قرن چهاردهم بدو شعبهٔ رقیب یکدیگر تقسیم شده اند (یورک و لانکاستر) و جنگ دو رز (دو گل سرخ) جنگ این دو خاندان است. این خاندان به سلسلهٔ آنژو نیز معروفند ژوفروای پنجم کنت دانژ و ملقّب به پلانتاژنه با زن بیوهٔ پادشاه انگلستان هانری پنجم ماتیلده ازدواج کرد. این زن دختر هانری اوّل پادشاه انگلستان بود و فرزندی که مولود این ازدواج بود در سال ۱۱۵۴ بنام هانری ثانی بر تخت سلطنت جلوس کرد و سلالهٔ او ۳۳۱ سال در کشور انگلیس حکمرانی کردند. (اسامی سلاطین این سلاله در کلمهٔ انگلیس دیده شود).