معنی پسیشه

[ پْسی / پِ شِ ] (اِخ) در اساطیر یونان نام دختری زیبا زوجهٔ اِرُس یا کوپیدن رب النوع عشق و تجسم نفس. افسانهٔ پسیشه ظاهراً از اختراعات افلاطونیان و ممثل سرنوشت نفس است که از محل رفیع خویش هبوط کرده و پس از رنج و محنت بسیار برای ابد با عشق الهی اتحاد خواهد یافت افلاطونیان جدید آن داستان را اشارتی دانند به تجدید حیات آینده که با سعادت دائم مقرون خواهد بود. جمع کثیری از هنرمندان قدیم و جدید از افسانهٔ پسیشه ملهم شده اند. مشهورترین آنان در نقاشی رفائیل و ژِرار و داوید و پرودن و روبنس است. و در ادبیات لافنتن و کرنی و مُلیر.