معنی پس‌مانده

[ پَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب) آنکه در عقب ماند. سپس مانده. عقب مانده. بدنبال مانده. دیری کرده : بساخت از پی پس ماندگان و گمشدگان میان بادیه ها حوضهای چون کوثر.فرخی. خیز ای پس ماندهٔ دیده ضرر باری این حلوای یخنی را بخور.مولوی. || طعامی که پس از سیر خوردن کس یا کسانی برجای ماند. طعام یا شراب که پس از سیری مرد بماند. پس خورده. ته مانده. ته سفره. پیش مانده. نیم خورده. سؤر. فضلهٔ طعام. - امثال: پس ماندهٔ گاو را به خر باید داد. (جامع التمثیل). || بقیهٔ هر چیزی: لُفاظَة؛ پس مانده از هر چیزی. مجاعَة؛ پس ماندهٔ خرما. (منتهی الارب). || وامانده. ترکَه. مُخلَّفَه.