معنی واژه پروین‌خاتون
5 بازدید
[ پَ رْ ] (اِخ) شاعره ای است باستانی که از شعر او در لغت نامهٔ اسدی به شاهد آمده است و در بعض نسخ پرویزخاتون ضبط شده و ظاهراً پروین خاتون درست باشد این دو بیت از اوست: طفل را چون شکم بدرد آید همچو افعی ز رنج، او برپیخت گشت ساکن ز درد چون دارو او بماچوچه در دهانش ریخت . بیت ذیل نیز در موضعی از لغت فرس (ص ۵۰۶) بنام پرویز [ ظ: پروین ] خاتون برای لغت دنه به شاهد آمده است لکن در دیوان منوچهری نیز همین بیت دیده میشود: تا توانی شهریارا روز امروزین مکن جز بگرد خم خرامش جز بگرد دن دنه.